Καταγράφω μια αφελή οπτική υποκουλτούρα του δημόσιου χώρου που έχει διαδοθεί ευρέως στην Ουκρανία, η οποία μετά την πτώση της Σοβιετικής Ένωσης αντιμετώπισε την παγκοσμιοποίηση. Για μένα, μια πυρηνική παραδοξότητα του πολιτισμού είναι η απουσία κεντρικού δημιουργού. Τα αντικείμενα του αστικού περιβάλλοντος δημιουργούνται από την τυχαία αλληλεπίδραση άσχετων ανθρώπων, από λάθη, καταστροφές, άγρια βλάστηση. Εντέλει, από κανέναν. Όλα είναι θέλημα Θεού. Όλη η συλλογή αντικειμένων στο βιβλίο μου φωτογραφήθηκαν χωρίς οποιαδήποτε παρέμβαση από την πλευρά μου. Ωστόσο, στις περισσότερες φωτογραφίες, έχω αφαιρέσει το φόντο.  Lviv  Bozha Volya (στην κυριολεξία ΄θέλημα Θεού΄)μια διαδρομή λεωφορείου που συνδέει μια πόλη με ένα μικρό χωριό χαμένο στα δάση, στα σύνορα με την Ευρωπαϊκή Ένωση. Το λεωφορείο ξεκινά από τον σταθμό στην κεντρική πύλη ενός παλιού νεκροταφείου του Lviv. Στα ουκρανικά το Bozha Volya έχει την ίδια ετυμολογία με την τρέλα.