Το φωτογραφικό πρότζεκτ «Post» εξερευνά τη σύνθεση και τη διασταύρωση κατασκευασμένων αναμνήσεων και αντιλήψεων της αρρενωπότητας στις εικαστικές τέχνες μέσω της χρήσης εικόνων δημιουργημένων από προγράμματα τεχνητής νοημοσύνης. Στόχος μου είναι να ερευνήσω τον ρόλο της φωτογραφίας στη διαμόρφωση των αντιλήψεών μας για το παρελθόν και να θέσω ερωτήματα σχετικά με την αυθεντικότητα του μέσου στην εποχή του ψηφιακού κόσμου, κατά την οποία οι μνήμες μπορούν να κατασκευαστούν ή και να παραποιηθούν.

Ως παιδί, πέρασα ώρες σκαλίζοντας τα φωτογραφικά άλμπουμ των παππούδων μου. Μαγευόμουν από τις λεπτομέρειες σε κάθε εικόνα. Σε εκείνα τα άλμπουμ ανακάλυψα ένα μέρος της ιστορίας και της κληρονομιάς μου που αφορούσε τη γέννηση του παππού μου στην Ινδονησία κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Ωστόσο, υπήρχε πάντα μια σιωπή σχετικά με το παρελθόν, που δυσκόλευε την κατανόηση της ιστορίας στο σύνολό της.

Για να γεφυρώσω αυτό το χάσμα, αποφάσισα να εκπαιδεύσω μια μηχανή τεχνητής νοημοσύνης, με σκοπό να εμπλουτίσει την οικογενειακή μου ιστορία, βασιζόμενη στα άλμπουμ φωτογραφιών των παππούδων μου της περιόδου 1940 έως 1990. Οι εικόνες που προέκυψαν φέρουν στοιχεία παρόμοια με αυτά των άλμπουμ των παππούδων μου – τα τοπία, τα ρούχα, τα χρώματα θυμίζουν όλα εκείνη την εποχή. Ωστόσο, όλα τους είναι αναληθή.