Τον τελευταίο χρόνο, ταξιδεύω στα απομονωμένα χωριά της Πομακικής μειονότητας στην Ελληνική περιφέρεια της Θράκης – τη μόνη Ευρωπαϊκή περιοχή όπου εφαρμόζεται ο Ισλαμικός νόμος – προκειμένου να καταγράψω φωτογραφικά τη ζωή των γυναικών που μένουν πίσω όταν οι άνδρες τους αναγκάζονται να μεταναστεύσουν στη Βόρεια Ευρώπη σε αναζήτηση εργασίας. Καθώς οι παραδοσιακές δομές και οι σχέσεις μεταξύ των φύλων στην Πομακική κοινότητα προσαρμόζονται στις νέες κοινωνικοοικονομικές συνθήκες, αυτές οι γυναίκες διεκδικούν το δικαίωμα στην εργασία και τη μόρφωση, και υιοθετούν νέους ρόλους πέρα από τα στενά περιθώρια της κοινωνίας τους. Αυτή η εθνότητα αποτελεί μέρος της ευρύτερης Μουσουλμανικής μειονότητας της Ελλάδας, που ζει σε καθεστώς σχετικής αυτονομίας από το 1923 που υπεγράφη η Συνθήκη της Λωζάννης. Αυτό το πρότζεκτ εξερευνά το χωρισμό των γυναικών από τους άνδρες τους σε μια μειονότητα που παραμένει βαθιά πατριαρχική, που τα ζευγάρια παντρεύονται σε μικρή ηλικία, και που τα δύο φύλα αλληλεξαρτώνται όταν πρόκειται για τον προσδιορισμό της ταυτότητάς τους.