Τον Σεπτέμβριο του 2011, η μεγαλύτερη τράπεζα σπέρματος στον κόσμο σταμάτησε για κάποιο διάστημα να δέχεται δότες με κόκκινα μαλλιά καθώς η ζήτηση γι αυτούς ήταν πολύ χαμηλή σε σχέση με την προσφορά. Οι ελεύθερες γυναίκες, οι οποίες σήμερα αποτελούν το ήμισυ της πελατειακής βάσης, τείνουν να επιλέγουν δότες με βάση την αναζήτηση ενός «ονειρεμένου πρίγκιπα». Όλο και περισσότερο, νέες ζωές σχεδιάζονται σε μια προσπάθεια να επιτευχθεί ένα είδος προσωπικού ιδεώδους, αυτό που οι φιλόσοφοι αποκαλούν «ατομική ή νέα ευγονική» και τα προσωπικά ιδεώδη σπάνια περιλαμβάνουν τα κόκκινα μαλλιά. Ως μια πρόκληση προς αυτό το σύστημα, αποφάσισα να λειτουργήσω ως γενετιστής που ταξινομεί τις γενετικές παραλλαγές ενός είδους, σαν ένα πρώτο βήμα διατήρησης της ποικιλότητάς του και των συστατικών της. Ξεκίνησα δημιουργώντας ένα κατάλογο που αναπαριστά το γονίδιο των κόκκινων μαλλιών μέσα από 48 κατηγορίες. Στη συνέχεια, ξεκίνησα ένα ταξίδι αναζήτησης πραγματικών ανθρώπων που θα μπορούσαν κυριολεκτικά να ενσαρκώσουν αυτές τις κατηγορίες.