Ο σωρός παρουσιάζει αποδείξεις τόσο δράσεων στο παρόν όσο και στο παρελθόν. Ίχνη συμβάντων και χρονικότητας, με αφετηρία είτε ανθρώπους είτε τη φύση. Είναι μία από τις πρώτες και πιο απλές αρχιτεκτονικές μορφές μας και ταυτόχρονα είναι ένα σχήμα που προκύπτει από την απλή βαρυτική έλξη. Το μνημειώδες και το αιώνιο συνδέονται με την ανθεκτικότητα της μορφής και τον τρόπο που αυτή υπομένει τα στοιχεία. Οι πυραμίδες έχουν τη μορφή αυτή τόσο ως σύμβολο όσο και για πρακτικούς λόγους. Ο σωρός άμμου στην άκρη του δρόμου διαρκεί μόνο μερικές μέρες προτού μεταφερθεί, αλλά είναι απλώς ένα εμπόδιο. Το σχήμα του σωρού είναι αναγνωρίσιμο και επαναλαμβανόμενο και αντανακλά τις μοναδικότητες ενός τόπου. Ο σωρός είναι σαν τον χορό στο αρχαιοελληνικό δράμα. Το σταθερό σχήμα στο διαρκώς μεταβαλλόμενο περιβάλλον. Ο σωρός αναδεικνύει διαφορετικές πολιτικές, ανάλογα το μέρος του κόσμου στο οποίο βρίσκεται. Μας προσφέρει μία πολιτική πτυχή των ανθρώπινων προσπαθειών, όπου η γεωγραφική θέση υπονοεί μία μοναδική αιτία για την εμφάνιση των σωρών.