Υπάρχει το πριν και το μετά από το τραπέζι.
Το τραπέζι οριοθετεί και σηματοδοτεί το πέρασμα από την καταγραφή μιας απουσίας, μιας απουσίας επιθυμίας για πραγματική ζωή, μιας περιόδου επανοηματοδότησης των αντικειμένων ώστε να μπορούμε να ζήσουμε ξανά μαζί τους, θα έλεγα μια επανεπένδυση συναισθημάτων που για αρκετό καιρό είχαν νεκρώσει.
Τοποθετώ ένα τραπέζι στον χώρο όπου το φως διαχέεται περνώντας μέσα από την τζαμαρία του χωλ, το στρώνω με ένα λευκό σεντόνι ή με μια ροζ κουβέρτα ή και με ένα ελαφρύ γαλάζιο σκέπασμα από το Ικέα.
Νωρίς το πρωί τοποθετώ πάνω στην ροζ κουβέρτα τα χιονισμένα αντικείμενα που έχω ήδη αφήσει από το προηγούμενο βράδυ έξω στην βεράντα γιά να χιονιστούν. Εμμονές, στερεοτυπίες, ματαιώσεις, όνειρα, φόβοι όλα σκεπασμένα με φρέσκο χιόνι.
Είναι μικρές εκπλήξεις που αναδύονται στο πρωινό φως και μετά ξαναπέφτουν στην αφάνεια, στη μελαγχολία, στη λήθη.

Bio: Γεννήθηκε το 1962 στην Αθήνα. Σπούδασε φωτογραφία στη σχολή Focus (1988-1990) και έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στο τμήμα Fine Arts του Goldsmiths College (1998-99). Από το 1999 μέχρι το 2014, συνεργάστηκε με τη γκαλερί ΑΔ κάνοντας πέντε ατομικές εκθέσεις. Το 2015 στο πλαίσιο του «Symptom project» πραγματοποίησε ατομική έκθεση στο Μουσείο Εύας και Άγγελου Σικελιανού στους Δελφούς με τον τίτλο, «Τα στοιχεία που αδρανούν» σε επιμέλεια του Κώστα Χριστόπουλου. Tο 2017, οργανώνεται η ατομική έκθεσή του με τον τίτλο «Ιερός Άνεμος» στην γκαλερί Έλικα. Το 2018, παρουσίασε το βιβλίου του «Topheth» στην γκαλερί Έλικα. Το 2022, πραγματοποίησε ατομική έκθεση αναδρομικού χαρακτήρα με τον τίτλο «Hotel Splendid» στην Πινακοθήκη του Δήμου Αθηναίων στο Μεταξουργείο σε επιμέλεια του Χριστόφορου Μαρίνου.