Στην Καθολική Εκκλησία υπάρχουν τρεις κατηγορίες λειψάνων.

Η πρώτη κατηγορία είναι τα μέρη του σώματος ενός αγίου.
Η δεύτερη κατηγορία περιλαμβάνει όλα όσα ανήκουν στους αγίους, αντικείμενα που είχαν χρησιμοποιήσει ή που απλώς βρίσκονταν γύρω τους.
Η τρίτη κατηγορία λειψάνων περιλαμβάνει αντικείμενα που άγγιξαν το σώμα ενός αγίου.
Για να δημιουργηθούν τα λείψανα τρίτης κατηγορίας, ανοίγονται μικρές τρύπες στους τάφους τους. Τα αντικείμενα κατεβαίνουν μέσα από τις τρύπες αυτές και μόλις ακουμπήσουν το σκήνωμα, δεν είναι πλέον κοινά, καθημερινά. Γίνονται ιερά.

Μετεωρίτες, ογκόλιθοι, βράχοι, πέτρες.

Ποιες ιστορίες ψιθυρίζει ένας βράχος;

Εδώ και σχεδόν δύο χρόνια, συλλέγω ιστορίες βράχων. Πολλές από αυτές ανήκουν στον λαό, άλλες ανήκουν στους προγόνους μου. Μύθοι πλεγμένοι συλλογικά, που δίνουν χώρο στην ύπαρξη τελετουργικών φροντίδας για τη βαθύτερη σύνδεση με τη γη, το έδαφος, τον άλλον. Όσο τα χρόνια περνούν, οι ιστορίες αυτές μεταφέρονται από γενιά σε γενιά. Και όσο περισσότερο αφήνομαι στο να με παρασύρουν μαζί τους, τόσο περισσότερο αρχίζω να πιστεύω ότι οι βράχοι δεν είναι άηχοι ή σιωπηλοί, αλλά ίσως οι καλύτεροι αφηγητές.