Με παραγωγή στη Λιβύη και τη Βόρεια Αφρική τα τελευταία πέντε χρόνια, το πρότζεκτ «Anton’s hand is made of guilt. No muscle or bone. He has a gung-ho finger and a grief-stricken thumb.» χρησιμοποιεί ως σημείο αφετηρίας μια έρευνα εν μέρει πραγματική, εν μέρει φανταστική, που αφορά την εξαφάνιση και τον θάνατο του φωτορεπόρτερ Anton Hammerl, στενού φίλου του Martins, κατά τη διάρκεια του Λιβυκού Πολέμου του 2011. Στον άξονα του έργου βρίσκεται η ερώτηση: Πώς μπορεί κανείς να διηγηθεί μια ιστορία, όταν δεν υπάρχει μάρτυρας ή μαρτυρία, όταν δεν υπάρχει κάποιο αποδεικτικό στοιχείο ή το ίδιο το υποκείμενο;

Ιχνηλατώντας και πάλι τα βήματα του Anton, τα μέρη που επισκέφθηκε και τον τόπο στον οποίο πέθανε, ο Martins, ερχόμενος σε επαφή με πολλούς από τους ανθρώπους που είτε ενεπλάκησαν είτε επηρεάστηκαν από τη σύγκρουση, και αναζητώντας πιθανώς διασυνδέσεις ανάμεσα στα ταξίδια όλων των παραπάνω, κατάφερε να «συναντήσει» και πάλι τον φίλο του, να μπει στη θέση του. Ακόμα και προσωρινά. Ωστόσο, το πρότζεκτ αυτό είναι πολλά περισσότερα από μια προσπάθεια απόδοσης φόρου τιμής σε έναν φίλο που δολοφονήθηκε. Παρουσιάζει μια ιστορία πολύπλοκη, διαβρωμένη από την απουσία, που στόχο έχει να θίξει τη δυσκολία της τεκμηρίωσης, της μαρτυρίας, αλλά και της θύμησης ή του τρόμου που φέρει ένας πόλεμος.