Αυτό που απομένει μετά από μια θεατρική παράσταση είναι τα σκηνικά του. Η περιοχή όπου εξελίσσεται μια ένοπλη σύγκρουση συνήθως αποκαλείται «το θέατρο του πολέμου». Το θέατρο είναι μια μορφή τέχνης, μια σκηνική αναπαράσταση δραματικών έργων που ερμηνεύονται από ηθοποιούς μπροστά σε κοινό. Σήμερα, αυτός ο ορισμός αποτελεί μία εύστοχη περιγραφή του πολέμου, γιατί αυτό είναι το πλέον δημοφιλές και κυρίαρχο θέμα στα σύγχρονα μέσα ενημέρωσης, εστιάζοντας πρωτίστως στην αναζήτηση δραματικών εικόνων. Αυτές οι εικόνες είναι συνηθισμένες σε μια κουλτούρα όπου η αξία του σοκ είναι η κινητήρια δύναμη της κατανάλωσης και, με άλλα λόγια, ένας τρόπος πλουτισμού. Τα συνήθη ειδησεογραφικά ρεπορτάζ από τα σημεία ανάφλεξης, ανάμεικτα με δημοφιλή μουσικά βίντεο, ταινίες και διαφημίσεις, παραμορφώνουν και στρεβλώνουν την άποψη του θεατή σχετικά με την αλήθεια και τη δυστυχία των άλλων, αποξενώνοντας το κοινό από τα γεγονότα, και λειτουργούν ως ένα ιδιόμορφο φράγμα μεταξύ του κόσμου και του χάους.