Αυτή η σειρά θέτει υπό αμφισβήτηση τις ιδέες του εξωτισμού και του ταξιδιού καθώς και την φωτογραφική τους αναπαράσταση. Η Clémence Elman επιστρέφει στον οικογενειακό κήπο και το αστικό περιβάλλον στο οποίο μεγάλωσε, στη νοτιοδυτική Γαλλία. Επιλέγει ως σημείο εκκίνησης τη σχέση που διατηρούν τα μέλη της οικογένειάς της με το Αλλού, αναφορές στην ιστορία της Δυτικής τέχνης, παιδικές αναμνήσεις, και τη διατριβή της «Η Ζούγκλα. Δομή, αναπαράσταση και ύπαρξη μιας περιοχής κυριαρχιών». Αυτό το μίγμα ντοκιμαντέρ-μυθοπλασίας αμφισβητεί με ευρύτερο τρόπο τις περίπλοκες αναπαραστάσεις αυτού του Αλλού, στη βάση του οποίου ελλοχεύουν ζητήματα πολιτισμικής επανοικειοποίησης, κυρίως μέσα από τα αξεσουάρ, τα μοτίβα, τα χρώματα και τις πόζες που χρησιμοποιεί. Σκηνοθετεί τους συγγενείς της με μια αίσθηση του χιούμορ σε μια φωτογραφική δουλειά που πραγματεύεται, επίσης, την οικογένεια και τις σχέσεις που διατηρεί με τους συγγενείς της.