Αυτή η πολυθεματική δουλειά μελετά το κοινωνικο-οικονομικό πλαίσιο της αυθεντικότητας στο σημείο συνάντησης της υψηλής τέχνης με τη μαζική κουλτούρα, εστιάζοντας στην έντονη θηλυκότητα γυναικών στην Αλβανία και σε απομιμήσεις κλωστοϋφαντουργικών προϊόντων. Χρησιμοποιώντας τους όρους «απομίμηση» ή «πρωτότυπο» το ερώτημα που προκύπτει είναι αν αυτό γίνεται για να διαφυλάξουμε το δικαίωμα του δημιουργού, ή τον πλούτο του «φυσικού» προσώπου, ή –μήπως απλά- υπερασπιζόμαστε αυτούς που κατέχουν την εξουσία; Πως αλήθεια συνδέεται η έννοια της πνευματικής ιδιοκτησίας με τον ορισμό της απάτης στον τομέα της κλωστοϋφαντουργίας; Οι τάσεις στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης έχουν επιταχύνει την παγκόσμια διάδοση πολιτισμικών επιρροών καθώς και τη δυνατότητα πρόσβασης πέρα από την Ευρωκεντρική σφαίρα επιρροής. O κομμουνιστικός κλαυθμός περί «αναγκαιότητας» και η φεμινιστική κραυγή περί «φυσικότητας» συγκρούονται με την ανθρώπινη επιθυμία για πειραματισμό, αυτοέκφραση και εικασίες. Αφού όλοι είμαστε προϊόντα ενός πολύπλευρου πλέγματος επιρροών, τι είναι αυτό που κάνει εμάς και τα αντικείμενα με τα οποία συνδεόμαστε, αυθεντικά;