Όταν δύει ο ήλιος, σηκώνω το κεφάλι μου, καθώς ακούω τον ήχο των πουλιών που πετούν ανάμεσα στις πολυκατοικίες. Υπάρχει πολύς θόρυβος πάνω από την πόλη.

Όμως κάτι διαφορετικό συνέβη τις προάλλες. Άκουσα έναν θόρυβο από το απέναντι μπαλκόνι. Είδα ότι ένα πουλί είχε παγιδευτεί και ο φίλος του προσπαθούσε να το σώσει.

Κάλυπτε τις φωνές όλων των άλλων πουλιών στον ουρανό. Προσπάθησα να τα βοηθήσω, μα δεν μπορούσα. Τότε σε είδα μέσα από το παράθυρο. Η καρδιά μου χτυπούσε γρήγορα, σαν αυτή ενός πουλιού που έχει πιαστεί από τον άνθρωπο και είναι κατατρομαγμένο. Σου φώναξα, αλλά δε με άκουσες. Σου άφησα ένα σημείωμα. Έχεις φύγει. Ακόμα έχω το σημείωμα.

Υπάρχει ένα μέρος μεταξύ πόλεων και ουρανών. Μου αρέσει να πηγαίνω εκεί ξανά και ξανά. Από εκεί τα πουλιά ξεκινούν να πετούν πάνω από τις πόλεις. Είμαστε όλοι τόσο ίδιοι και τόσο διαφορετικοί κάτω από τον ίδιο ουρανό.

Την πρώτη εποχή των ραντάρ η ηχώ πολλών μικρών στόχων συλλαμβανόταν, αλλά δεν ήταν επαρκώς κατανοητή. Αυτοί οι ήχοι αποκαλούνταν «άγγελοι». Τώρα γνωρίζουμε ότι οι άγγελοι ήταν στην πραγματικότητα πουλιά.

Αυτό το πρότζεκτ είναι αφιερωμένο στους «αγγέλους» μου.

Αλεξάνδρα

Bio: Η Αλεξάνδρα Ρίμπα είναι φωτογράφος/διευθύντρια φωτογραφίας, γεννημένη (1997) στη Θεσσαλονίκη. Είναι απόφοιτος του Τμήματος Κινηματογράφου του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Έχει σπουδάσει σύγχρονη φωτογραφία στη Σχολή Φωτογραφίας Stereosis (SSP). Η ατομική έκθεσή της με τίτλο «Between Cities and Skies» αποτελεί μέρος της Thessaloniki PhotoBiennale 2023. Έχει εκθέσει φωτογραφίες της σε σημαντικούς χώρους τέχνης στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Ως διευθύντρια φωτογραφίας έχει συνεργαστεί με τον σκηνοθέτη Νίκο Κολιούκο στην ταινία μικρού μήκους «Το χάος που άφησε πίσω της» (Φεστιβάλ Κινηματογράφου Καννών 2024) και με τον Σύλλα Τζουμέρκα στην ταινία μικρού μήκους «Η μητέρα μου είναι αγία» (Φεστιβάλ του Λοκάρνο 2023).