Τα τελευταία επτά χρόνια – σχεδόν σαν μια μορφή θεραπείας –, δούλευα πάνω σε ένα οπτικό ημερολόγιο με τον τίτλο Rayuela: εκεί όπου αυτοπροσωπογραφίες και πορτρέτα μπαίνουν σε μία αδιάκοπη ροή μαζί με τη φύση και τα ζώα, τη ζωή και τον θάνατο. Έχω γεννηθεί και μεγαλώσει στην ύπαιθρο, σε ένα μικρό χωριό της βόρειας Ιταλίας και συνεπώς όλα αυτά υπήρξαν αδιάσπαστα στοιχεία της παιδικής μου ηλικίας, την οποία τώρα προσπαθώ να αναδημιουργήσω σχεδιάζοντας ένα φανταστικό κόσμο. Συμβολίζει τη διαδικασία της ανάπτυξης, το θηλυκό στοιχείο της φύσης, την αποδοχή της οργανικής αποσύνθεσης. Παθιάζομαι με την ταραχή που προκαλείται κάθε φορά που ανακαλύπτουμε πως η συνήθης τάξη των πραγμάτων υπομονεύεται· ένα ελάχιστο απλώς σκίσιμο στην υφή του ορατού μας κόσμου. Δεν είναι παρά ένας κόσμος γερασμένος, με ρωγμές και σχισμές, γεμάτος σκόνη. Υπάρχουν τόποι ισχνοί σαν γυαλί, πολύ μυστηριώδεις κι απόκοσμοι για να τους διαβείς. Και τέλος, υπάρχει η αμφισημία των πραγμάτων: η ζωή και ο θάνατος, το όνειρο και η πραγματικότητα, το πρόσωπο και η μάσκα αναμειγνύονται. Ό,τι κινείται φαντάζει δύσκαμπτο κι ό,τι είναι σταθερό φαντάζει κυριευμένο από μία άστατη ζωή.

Simona Ghizzoni

www.simonaghizzoni.com