Κοιτάζοντας μια φωτογραφία κοιτάζεις προς το παρελθόν. Ως αναπαράσταση του θανάτου και της θλίψης που έχουν πλέον παρέλθει, μία φωτογραφία μπορεί να μας κάνει να υποφέρουμε κοιτάζοντάς την. Όταν όμως αναλογιζόμαστε τη φωτογραφία με ιδιαίτερο τρόπο, τότε προκύπτει ροή δημιουργικής αφήγησης και προκύπτει κάτι περισσότερο από τη μνήμη. Μετατρέπεται σε διακόπτη που θα ρίξει νέο φως στο σήμερα. Μετά θάνατον ζωή. Afterlife.

Με το έργο της The Epilogue, η Laia Abrill αφηγείται την ιστορία της οικογένειας Robinson και τα επακόλουθα που βίωσε μετά από την απώλεια της 26χρονης θυγατέρας της, Cammy, από βουλιμία. Δουλεύοντας σε στενή συνεργασία με την οικογένεια, η Abrill αναδημιούργησε τη ζωή της νεαρής κοπέλας με αναδρομές στο παρελθόν: αναμνήσεις, μαρτυρίες, αντικείμενα, επιστολές, τόπους και εικόνες.

Το έργο του Andrea Botto 19.06_26.08.1945, δημιουργήθηκε εις ανάμνηση του ταξιδιού που έκανε ο παππούς του διασχίζοντας την Ευρώπη για επιστρέψει σπίτι, στο τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου: από τα ναζιστικά στρατόπεδα αιχμαλώτων πολέμου στη Βόρεια Γερμανία μέχρι την Τοσκάνη, στην οικογενειακή εστία. Αφιερωμένο σε όλους τους ιταλούς ένστολους που μοιράστηκαν την ίδια φρικτή εμπειρία, πολλές από τις φωτογραφίες του πρότζεκτ συγκεντρώθηκαν μέσω του Διαδικτύου, πληκτρολογώντας τα τοπωνύμια των πόλεων που είχαν διασχίσει και την ίδια ακριβώς χρονολογία. Άλλες πάλι προέρχονται από ένα μικρό σημειωματάριο που ανήκε στον παππού του, από το διαβατήριό του, και από τις επιστολές που έστειλε και παρέλαβε κατά τη διάρκεια της φυλάκισής του.

Το Heaven’s Gain του Justin Maxon είναι μία μελέτη των σωματικών και ψυχολογικών επιπτώσεων της ένοπλης βίας – μία βαθιά εξερεύνηση στο συναισθηματικό, σωματικό και πνευματικό τοπίο που αναδύεται από το ανεπίλυτο τραύμα των εγκλημάτων, τα οποία δεν έχουν τιμωρηθεί ακόμη από τη δικαιοσύνη. Οι τριακόσιες ανεξιχνίαστες ανθρωποκτονίες που έχουν λάβει χώρα τις τελευταίες δύο δεκαετίες στο Τσέστερ της πολιτείας Πασαντίνα των ΗΠΑ, συνιστούν ένα μικρόκοσμο των δομικών και φυλετικών ανισοτήτων που διαπερνούν ολόκληρη την αμερικανική κοινωνία.

Mauro Bedoni